EFOR KAYBI VE TAZMİNATI

Çalışma gücü, zarar görenin iş gücünün yani beden ve fikir gücünün, kazanç getirici şekilde kullanılmasıdır. Bu hususta asıl olan kazancın azalması veya yitirilmesi değil, çalışma gücünün azalması ya da yitirilmesidir.

Çalışma gücünün belli oranda yitirilmesi halinde aynı işin yürütülmesi için daha fazla çaba harcanması gerekmesi karşılığı olarak ifade edilebilecek olan efor tazminatı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 54. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenmiştir. Çalışma gücü kaybına uğrayan kişinin aynı işi sakatlanmasından önceki duruma ve diğer kişilere göre daha fazla bir güç (efor) sarfıyla yaptığı gereğinden hareket edilerek bu kişinin zararlarının fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir.

Çalışma gücünün azalmasında kayıp oranı (efor kaybı) tıbbi kurallara göre 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu 16. maddesi gereği 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunca çalışma gücü gerçek kaybı yüzde olarak tespit edilir.

Efor kaybına uğrayanların bu zararının tespit edilen maddi zararı (efor tazminatı) oluşmasına sebebiyet veren olay ile hizmet arasında illiyet bağı bulunduğundan kusursuz sorumluluk ilkelerine göre zararın zarar gören üzerine bırakılmayarak topluma yayılması adalet, eşitlik, hakkaniyet esaslarına uygun düşeceğinden efor tazminatının idare tarafından karşılanması gerekmektedir. Bu nedenle görevin sebep ve tesiri ile yaralanan veya sakatlanan veya da zarar gören kamu görevlileri sağlık yeterliliği açısından “göreve devam edebilir”, “sınıfi görevini yapar” gibi raporlar alarak görevini icra etseler dahi, beden güçlerini belli oranda yitirmeleri nedeniyle görevini icra ederken daha fazla çaba harcamaktadırlar. Bu çabalarının karşılığını efor tazminatı olarak dava yoluna giderek idareden alabilirler.

Kıvanç Hukuk Bürosu olarak bu durumda olanlara uzman kadromuz ile yardımcı olmaktayız.